Πολυτάλαντη, δραστήρια και με έναν δυναμισμό που την κάνει να ξεχωρίζει σε κάθε επαγγελματικό της βήμα, σε κάθε νέα της συνεργασία, αλλά και σε κάθε εμφάνισή της στη σκηνή. Η Φαίδρα Νταϊόγλου, η ταλαντούχα κόρη της Υρώς Μανέ είναι σίγουρα ένα πρόσωπα που έχει αρχίσει να μάς απασχολεί θετικά και έχει αρκετό καλλιτεχνικό μέλλον μπροστά της.
Μεγαλώνοντας μέσα σε ένα περιβάλλον με καλλιτεχνικά ερεθίσματα, η Φαίδρα Νταϊόγλου δεν άργησε να νιώσει αβίαστα την επιθυμία να ασχοληθεί με τις Τέχνες. Ο χορός δεν άργησε να γίνει για εκείνη ο απόλυτος χώρος έκφρασης, με την ίδια να αναφέρει αυθόρμηστα στη συνέντευξή της στο Missbloom.gr: "Ήταν ο τρόπος μου να δίνω κίνηση σε όσα δεν χωρούσαν στις λέξεις, ο πιο ειλικρινής τρόπος να εκφραστώ".
Χορογράφος, χορεύτρια και δασκάλα χορού και κίνησης η Φαίδρα Νταϊόγλου, συνεργάστηκε από νωρίς με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της Ελλάδας στον χώρο του θεάματος. Από το 2021 συνεργάζεται με την Εθνική Ομάδα Καλλιτεχνικής και Συγχρονισμένης Κολύμβησης, ενώ είχε την ευτυχή συγκυρία να συνεργαστεί και με τη μητέρα της, Υρώ Μανέ στο εμβληματικό έργο του Παύλου Μάτεσι, "Η Μητέρα του Σκύλου” στο θέατρο Ακροπόλ.
Διαβάστε Επίσης
Χαμογελαστή, ειλικρινής και γεμάτη όνειρα για το μέλλον της η Φαίδρα Νταϊόγλου μιλά στο Missbloom.gr για όσα δεν γνωρίζαμε ως τώρα για εκείνη.
Πολύ πρόσφατα σας συναντήσαμε στο εμβληματικό έργο του Παύλου Μάτεσι, "Η Μητέρα του Σκύλου” στο θέατρο Ακροπόλ, όπου αναλάβατε τις χορογραφίες και την επιμέλεια κίνησης του έργου. Πώς νιώσατε για αυτή τη συνεργασία;
Είναι μια συνθήκη που έχω αγαπήσει πολύ και βαθιά. Ήταν μια πρόταση που μου έγινε από τον σκηνοθέτη και τη μητέρα μου, καθώς εκείνη ανέλαβε τη διασκευή του έργου μιας και από τότε που διάβασε το βιβλίο ονειρευόταν να γίνει παράσταση! Αισθάνθηκα αμέσως φως γύρω από την πρόταση. Όλα σιγά σιγά κούμπωναν όμορφα και η ασφάλεια γύρω από το εγχείρημα με γαλήνεψε και μου άφησε έναν υπέροχο χώρο για δημιουργία. Με τους ηθοποιούς που είναι όλοι εξαιρετικοί διανύσαμε στις πρόβες μια διαδρομή, με αναζήτηση, με σύνδεση, με φαντασία, μέσα σε ένα κλίμα αγάπης, αλληλοσεβασμού και κατανόησης που άγγιξε πολύ την ψυχή μου. Συνεπώς, αγαπώ πολύ αυτή τη συνεργασία.
"Η συνύπαρξη (σ.σ. με την Υρώ Μανέ) ήρθε περίπου ξαφνικά: σαν να την περιμέναμε, αλλά και να μην την περιμέναμε ταυτόχρονα."
Στην παράσταση συνεργάζεστε με τη μητέρα σας, Υρώ Μανέ. Αυτή η συνύπαρξη δημιουργεί μόνο μια έξτρα ασφάλεια ή εγείρει και μεγαλύτερες απαιτήσεις από τις δυο σας;
Αυτή η συνύπαρξη ήρθε περίπου ξαφνικά: σαν να την περιμέναμε, αλλά και να μην την περιμέναμε ταυτόχρονα. Αυτό, συνεπώς, περιείχε και τα δύο. Δημιούργησε φυσικά μια ασφάλεια ως προς την επικοινωνία κάποιων πραγμάτων, έναν μεγάλο χώρο για δημιουργία και, σίγουρα, με έβαλε σε μια πιο εσωτερική διαδικασία και σύνδεση με αυτό που αγαπώ, διότι είχα να το αντιμετωπίσω πλέον γνωρίζοντας το βάθος και την ανάγκη πίσω από το εγχείρημα.
Πριν από λίγο καιρό ολοκληρώθηκε και μια ακόμη επιτυχημένη συνεργασία στην παράσταση Faust του Άρη Μπινιάρη στο Εθνικό Θέατρο. Τι "γεύση” σας άφησε αυτή η δουλειά;
Την καλύτερη. Ήταν μια συνεργασία που με σημάδεψε. Με αφήνουν συγκινημένη τα ταξίδια που έχουν τόση αφοσίωση, τόσο πάθος, τόσο ταλέντο. Μια συνεργασία όπου όλα ήταν καλοκουρδισμένα προς μια κοινή κατεύθυνση, κάτι φοβερά ανακουφιστικό όταν βρίσκεσαι σε διαδικασία δημιουργίας. Αισθάνθηκα ασφαλής σε ένα εγχείρημα μεγάλο και δύσκολο και βγαίνω από αυτό έχοντας μετακινηθεί. Αυτό αναζητώ, και πραγματικά συγκινούμαι όταν συμβαίνει. Είναι σαν ψυχικός ηλεκτρισμός.
"Όλες οι συνεργασίες έχουν θετικό πρόσημο, όσο δύσκολες ή λιγότερο απαιτητικές μπορεί να ήταν."
Μελετώντας λίγο τα βιογραφικά σας στοιχεία, βλέπουμε πολλές και ενδιαφέρουσες συνεργασίες σε θεατρικές παραγωγές με μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα του θεάτρου. Υπάρχουν κάποιες που ξεχωρίζετε και έχουν "γράψει” με θετικό πρόσημο μέσα σας;
Κάθε συνεργασία είχε πραγματικά να μου δώσει περισσότερα απ’ ό,τι νόμιζα. Δυσκολεύομαι πολύ να ξεχωρίσω κάποια. Με ιντριγκάρει πολύ να βρίσκομαι σε περιβάλλοντα διαφορετικά μεταξύ τους, που άθελά τους χτυπάνε σημεία μου που δεν περιμένω κάθε στιγμή. Είναι στοιχείο μιας εξέλιξης που με αφορά πολύ να έχω. Συνεπώς, όλες οι συνεργασίες έχουν θετικό πρόσημο, όσο δύσκολες ή λιγότερο απαιτητικές μπορεί να ήταν.
"Ο χορός έγινε ο χώρος όπου συναντιούνται για μένα το σώμα, το συναίσθημα και η ιστορία..."
Τι είναι αυτό που αποτελεί πηγή έμπνευσης για εσάς σε κάθε νέα χορογραφία;
Η έμπνευση είναι ένα πολύ ιδιαίτερο κομμάτι σε αυτή τη δουλειά. Στη δική μου περίπτωση, όταν πρόκειται για θεατρικές παραστάσεις, φυσικά εμπνέομαι από την αίσθηση που μου αφήνει κάθε κείμενο όταν το διαβάζω για πρώτη φορά, και έπειτα αυτή η αίσθηση έρχεται και χτίζεται εν καιρώ, όταν πια εισχωρώ στον κόσμο του κάθε σκηνοθέτη και στον κόσμο που θέλει να χτίσει. Εκεί γεννιέται το μεγαλύτερο μέρος.
Φυσικά, και το σύνολο των ηθοποιών της παράστασης πάνω στο οποίο δουλεύω, αλλά και η μουσική που ενδεχομένως να πλαισιώνει την παράσταση, τα σκηνικά, οι χώροι που δημιουργούν, γεννούν όλα ιδέες συνεχώς.
Όταν πρόκειται για χορογραφίες και αυτοσχεδιασμούς δικούς μου, η έμπνευση πηγάζει από πολλά και διαφορετικά πράγματα. Πάντα, όμως, έχουν σχέση με κάτι που με απασχολεί ψυχικά, το οποίο έρχεται και "κουμπώνει" με κάτι που θα δω, που θα ακούσω, που θα νιώσω, που θα αγγίξω, που θα μυρίσω. Και κάτι μου δημιουργείται, κάτι θέλει να βγει και να μιληθεί – είτε απλά είτε πιο σύνθετα. Όπως και να έχει, η έμπνευση δεν ξέρεις ποτέ, πώς και πού θα σου εμφανιστεί. Κι αυτό είναι μάλλον που ιντριγκάρει το "είναι" μου.
Επειδή η αλήθεια είναι πως δεν γνωρίζουμε ακόμη πολλά για εσάς, θα ήθελα να ρωτήσω: "πώς προέκυψε η ενασχόληση με τον χορό και τις Τέχνες";
Ο χορός μπήκε στη ζωή μου πολύ πριν τον ονομάσω "ενασχόληση". Ήταν ο τρόπος μου να δίνω κίνηση σε όσα δεν χωρούσαν στις λέξεις, ο πιο ειλικρινής τρόπος να εκφραστώ. Σιγά σιγά, αυτή η εσωτερική ανάγκη άνοιξε τον δρόμο προς τις υπόλοιπες Τέχνες. Έτσι ο χορός έγινε ο χώρος όπου συναντιούνται για μένα το σώμα, το συναίσθημα και η ιστορία που θέλω κάθε φορά να μοιραστώ. Και αυτός ο χώρος είναι ιερός.
Χορογράφος, χορεύτρια και δασκάλα χορού και κίνησης. Υπάρχει ιεραρχία μέσα σας για αυτούς τους τρεις ρόλους;
Δύσκολη ερώτηση. Μακάρι να μπορούσαν όλα, με έναν τρόπο, να είναι μόνιμα σε λειτουργία την ίδια στιγμή. Τα αγαπώ και είμαι και με τα τρία το ίδιο παθιασμένη.
Και οι τρεις ιδιότητες έχουν, η καθεμία, τη μαγεία της. Το μόνο που θα μπορούσα να ξεχωρίσω είναι η ιδιότητα της χορεύτριας, που, με έναν τρόπο, για μένα κινεί τα υπόλοιπα. Η παρατήρηση του κόσμου και της ζωής γενικότερα, όταν εντάσσεται στο σώμα και το κινεί κάθε φορά και διαφορετικά, δημιουργεί ερεθίσματα, και είναι φοβερά δελεαστικό το πώς αυτά θα μεταδοθούν και πώς θα εικονοποιηθούν.
"Βρέθηκα πολλές φορές μέσα σε ένα πλαίσιο όπου η κίνηση, η έκφραση και η πρόθεση έπρεπε να χωρέσουν σε κατηγορίες "καλό – κακό – καλύτερο"..."
Από το 2021 βλέπω ότι συνεργάζεστε και με την Εθνική Ομάδα Καλλιτεχνικής και Συγχρονισμένης Κολύμβησης. Ποιες οι δυσκολίες ενός τέτοιου εγχειρήματος;
Αυτή είναι από τις ερωτήσεις για τις οποίες θα μπορούσα να μιλάω πολύ, γιατί η Εθνική Ομάδα είναι για μένα ένα πολύ ιδιαίτερο κεφάλαιο στην πορεία μου, ένα από τα πιο συγκινητικά. Ήρθα αντιμέτωπη από νωρίς με μια απίστευτη πειθαρχία, βασισμένη σε θυσίες, σε όνειρα, σε στόχους υψηλούς και σε μια λειτουργία αθλητριών που ήταν σχολείο για μένα. Ο χορός, ως κύριο μέρος ενός αθλήματος, απέκτησε για μένα πολλές ακόμη ερμηνείες.
Μια από τις μεγαλύτερες δυσκολίες αυτού του εγχειρήματος ήταν η συνύπαρξη δύο εντελώς διαφορετικών λογικών: από τη μία, η αυστηρή, ανταγωνιστική φύση ενός αθλήματος που οφείλει να βαθμολογείται, και από την άλλη, η καλλιτεχνική του πλευρά, που είναι βαθιά υποκειμενική. Βρέθηκα πολλές φορές μέσα σε ένα πλαίσιο όπου η κίνηση, η έκφραση και η πρόθεση έπρεπε να χωρέσουν σε κατηγορίες "καλό – κακό – καλύτερο", κάτι που δεν είναι καθόλου απλό όταν αφορά σε κάτι ζωντανό, εκφραστικό και πηγάζει σε ένα μέρος από φαντασία και δημιουργία. Το να δουλεύεις πάνω σε ένα πρόγραμμα που είναι ταυτόχρονα τεχνικό, σκληρά ανταγωνιστικό και άκρως καλλιτεχνικό σημαίνει ότι διαρκώς ισορροπείς ανάμεσα σε αριθμούς και βαθμολογίες και σε κάτι πολύ πιο άπιαστο, που δεν μετριέται εύκολα.
Οι δυσκολίες, φυσικά, είναι πολλές και σε πολλά επίπεδα, όμως αυτή η εσωτερική αντίθεση υπήρξε για μένα η πιο καθοριστική. Ιδίως γιατί η έκφραση, όπως την αντιλαμβάνομαι, είναι μια ψυχοσυνθετική διαδικασία, που ακουμπά άμεσα στην ψυχή. Και όταν η ψυχή δοκιμάζεται καθημερινά από τόσο σκληρούς ρυθμούς, μετακινείται διαρκώς, άλλοτε δημιουργικά κι άλλοτε ανεξέλεγκτα. Το να καλείται, λοιπόν, αυτή η εύθραυστη, βαθιά προσωπική διαδικασία να ενταχθεί σε αυστηρό ανταγωνιστικό πλαίσιο, χωρίς να χαθεί η αλήθεια της, ήταν ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση, αλλά και το σημείο όπου ένιωσα πόσο ουσιαστικός μπορεί να γίνει ο ρόλος μου.
Δεδομένου ότι είστε ένας άνθρωπος που ασχολείται πολύπλευρα με την Τέχνη του χορού, πιστεύετε ότι υπάρχουν δυνατότητες εξέλιξης στη χώρα μας, συγκριτικά με τις ευκαιρίες που θα μπορούσε να έχει κάποιος στο εξωτερικό;
Η χώρα μας είναι ένας τόπος όπου οι Τέχνες έχουν μια περίεργη θέση στη ζωή μας. Για κάποιους είναι κάτι βαθύ και πηγαίο, μέρος της καθημερινότητας και της εξέλιξής τους, για άλλους μοιάζουν σαν κάτι επίκτητο, που απλώς το παρακολουθούν απ’ έξω. Είναι συχνά δύσκολο να βρεις το κοινό σημείο που θα αγγίξει αυτούς τους δύο κόσμους και θα τους οδηγήσει να δίνουν και να δέχονται ευκαιρίες πάνω σε αυτό το κομμάτι.
Ωστόσο, θεωρώ πως πλέον ο καλλιτεχνικός κόσμος έχει αποκτήσει μεγαλύτερη δύναμη και φωνή, ώστε να συνομιλήσει, ίσως να "πείσει" τον υπόλοιπο για τη μαγεία της Τέχνης και να τον μετακινήσει. Αυτό είναι και το σημείο, κατά τη γνώμη μου, όπου αρχίζουν να δημιουργούνται περισσότερες δυνατότητες εξέλιξης και στην Ελλάδα. Σε σύγκριση με το εξωτερικό, οι ευκαιρίες είναι λιγότερες και πιο συγκεντρωμένες, αλλά δεν παύουν να υπάρχουν – και σιγά σιγά διευρύνονται.
Και πάλι, όμως, χρειάζεται πολύς κόπος, γερό στομάχι, ταπεινή και σκληρή δουλειά, αλλά και φροντίδα του εαυτού, ώστε να μπορούμε να διαχειριστούμε τις δυσκολίες γύρω από τις ευκαιρίες, την αναμονή και την αβεβαιότητα που συνοδεύουν το καλλιτεχνικό όνειρο του καθενός.
Υπάρχουν όνειρα δικά σας που δεν έχουν πραγματοποιηθεί ακόμη ή συνεργασίες που θα θέλατε πολύ να πραγματοποιηθούν στο μέλλον;
Φυσικά. Κάθε χρόνο γεμίζει το κουτί των ονείρων. Άλλες φορές αδειάζει εντελώς, γιατί η ζωή είναι σκληρή, μα ξαναγεμίζει. Μακάρι να πραγματοποιηθούν, κι αν όχι, μακάρι να έχουμε τη δύναμη να γεμίσουμε με άλλα, καινούρια όνειρα την ψυχή μας.
Διαβάστε Επίσης
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για τάσεις και νέα στη Μόδα, Celebrity και Gossip News στο missbloom.gr
