Γυναίκα : Μητέρα - Παιδί22 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 2017

Σχέσεις προσκόλλησης – όχι μόνο με τη μαμά!

Η ανατροφή των παιδιών με προσήλωση είναι μια μεγάλη δέσμευση, και δεν γίνεται μόνο από τις μαμάδες

Σχέσεις προσκόλλησης – όχι μόνο με τη μαμά!

Η ανατροφή που δίνουμε στα παιδιά μας έχει άμεση συσχέτιση με την κοινωνία που ζούμε. Στην Ιαπωνία ο κοινός ύπνος είναι συνήθης πρακτική και τα παιδιά κοιμούνται κοντά στους γονείς τους μέχρι μεγάλη ηλικία. Στην Κορέα, πάλι, τα βρέφη περνούν περισσότερο από το 90% του χρόνου τους στα χέρια κάποιου ενηλίκου. Σε αντίθεση, στις ΗΠΑ τα μωρά περνούν τα δύο τρίτα του χρόνου τους μόνα τους σε βρεφικά καθίσματα, καρότσια, καθίσματα αυτοκινήτου ή κούνιες. Οι πεποιθήσεις μας σχετικά με το τι είναι καλό στην ανατροφή των παιδιών δεν είναι ίδιες σε διαφορετικές περιοχές του κόσμου ή και σε διαφορετικές ομάδες στον πληθυσμό της ίδιας χώρας.

Ο τρόπος ανατροφής που επιλέγουμε δεν είναι δόγμα. Ούτε ένας τρόπος ζωής που εμείς επιβάλλουμε και σε άλλους – ούτε στην ίδια μας την οικογένεια, αν δεν συμφωνούν όλα τα μέλη της.

Δες επίσης: Τα μωρά που γεννιούνται Νοέμβρη έχουν ένα ισχυρό πλεονέκτημα

Η ανατροφή των παιδιών με προσήλωση είναι μια μεγάλη δέσμευση, και δεν γίνεται μόνο από τις μαμάδες. Τα μωρά χρειάζονται αγάπη και άμεση ανταπόκριση κι από τον μπαμπά. Οι πατεράδες βοηθούν τα παιδιά τους να μεγαλώσουν και όταν φροντίζουν τα παιδιά, αλλά και όταν αγαπούν και υποστηρίζουν την σύζυγό τους. Οι σχέσεις προσκόλλησης ίσως δεν λειτουργούν τόσο καλά χωρίς τη συμμετοχή και τη φροντίδα του πατέρα. Αν και η μητέρα είναι η φυσική προτίμηση του μωρού κατά τα πρώτα χρόνια, ο πατέρας δεν απουσιάζει, ούτε παίρνει «ρεπό». Ακόμα και όταν δεν φροντίζει ο ίδιος το μωρό, δημιουργεί ένα υποστηρικτικό περιβάλλον για τη μητέρα.

Πολλές μητέρες, εκτός από τον χρόνο και την ενέργεια που αφιερώνουν για τις ασταμάτητες ανάγκες ενός νέου μωρού (και της υπόλοιπης οικογένειας και του νοικοκυριού) παράλληλα προσπαθούν να κάνουν και όλα τα άλλα πράγματα που κάνουν οι άλλοι άνθρωποι, για να νιώσουν σαν τους άλλους ανθρώπους, κι έτσι υιοθετούν ένα πολυάσχολο τρόπο ζωής πολύ σύντομα μετά τον τοκετό. Η εξουθένωση (burnout) καραδοκεί για τις μητέρες που επιλέγουν να αναθρέψουν τα παιδιά τους με προσήλωση επενδύοντας σε σχέσεις προσκόλλησης και παράλληλα δεν «θέλουν να χάσουν τον παλιό τους εαυτό»

Διάβασε τη συνέχεια στο themamagers.gr

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ