Σήμερα, 3 Αυγούστου, σύμφωνα με το εορτολόγιο, τιμάται η μνήμη της Οσίας Θεοδώρας από την Αίγινα, η οποία μόνασε πολλά χρόνια στη Θεσσαλονίκη και δεν πρέπει να συγχέεται με τη Θεοδώρα από την Άρτα, η οποία ήταν από πλούσια γνωστή οικογένεια της πόλης.
Η χριστιανική ορθόδοξη εκκλησία τιμά επίσης τη μνήμη του Ιερομάρτυρα Στεφάνου, πάπα της Ρώμης και των συν αυτώ, της Αγίας Μυροφόρου Σαλώμης, των οσίων Ισαακίου, του Δαλματίου και του Φαύστου, του Ιωάννη επισκόπου Εφέσου και του Ιωάννη του νέου, του Ιωάννη του ομολογητή και του Αντώνη του Ρώσου, της Οσίας Θεόκλητης και του έπαρχου Ολυμπίου.
Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα: Θεοπίστη, Στέφανος, Σαλώμη, Ισαάκ, Δαλμάτιος, Φαύστος, Ιωάννης, Θεόκλητος
3 Αυγούστου: Ποιος γιορτάζει σήμερα;
Οσίες Θεοδώρα εξ Αιγίνης και Θεοπίστη η θυγατέρα της
Η Οσία Θεοδώρα έζησε τον 9ο αιώνα μ.Χ. και γεννήθηκε στην Αίγινα. Γεννήθηκε το 812 και ο πατέρας της, που ήταν ιερέας, την έδωσε σε συγγενείς να τη μεγαλώσουν μετά τον θάνατο της μητέρας της. Σε ηλικία επτά χρονών ο πατέρας της, έδωσε τη συγκατάθεσή του να αρραβωνιαστεί με έναν πλούσιο άντρα, όπως συνέβαινε εκείνη την εποχή.
Μετά τις επιδρομές Σαρακινών πειρατών μετακόμισαν στη Θεσσαλονίκη. Απέκτησαν τρία παιδιά αλλά τα δυο τους πέθαναν και το ένα το έταξαν σε μοναστήρι. Μετά τον θάνατο του συζύγου της ασπάστηκε τον μοναχισμό και εντάχθηκε στο μοναστήρι του Αγίου Στεφάνου μαζί με την κόρη της Θεοπίστη.
Σύμφωνα με την Ιερά Μονή Αγίας Θεοδώρας από τη Θεσσαλονίκη, εξαιτίας της μεγάλης αγάπης της προς τη Θεοπίστη και της φροντίδας της ως μάνα, της επιβλήθηκε επιτίμιο στη μονή του Αγίου Στεφάνου να μη μιλά επί δεκαπέντε χρόνια με την κόρη της. Η Θεοδώρα δέχτηκε το επιτίμιο και μετά από παρακάλια άλλων μοναχών όταν αρρώστησε, η ηγούμενη το πήρε πίσω.
Αγία Σαλώμη η Μυροφόρος
Η Αγία Σαλώμη η Μυροφόρος ήταν πρώτη εξαδέλφη της Παναγίας, μητέρας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Είχε σύζυγο τον Ζεβεδαίο και γιους τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη. Προικισμένη και η ίδια με ένθερμη ευσέβεια, ήταν από τις γυναίκες που ακολουθούσαν τον Χριστό, και συνεισέφεραν στο ταμείο της αποστολικής αδελφότητας.
Η Σαλώμη ήταν εκείνη, παρακινούμενη από μητρική φιλοστοργία, που παρακάλεσε τον Κύριο όταν Αυτός πήγαινε για τελευταία φορά στην Ιερουσαλήμ, να τιμηθούν οι γιοί της με πρωτεύοντα αξιώματα. Διότι είχε την ιδέα, ότι ο Ιησούς στην Ιερουσαλήμ έμελλε να αναστήσει το θρόνο του Δαβίδ. Όμως η Σαλώμη, τις στιγμές του φρικτού πάθους του Κυρίου, και ενώ μαθητές και φίλοι από φόβο είχαν διασκορπιστεί, αυτή, μαζί με μερικές άλλες πιστές γυναίκες ήταν εκεί και κτυπούσαν από λύπη τα στήθη τους. Επίσης η Σαλώμη, αξιώθηκε να είναι μια από τις μυροφόρες, στις όποιες ο άγγελος γνωστοποίησε την ανάσταση του Ιησού.
Μετά την ίδρυση της χριστιανικής Εκκλησίας στην Ιερουσαλήμ, η Σαλώμη εξακολούθησε να διακρίνεται για το ζήλο και τις ελεημοσύνες της. Ο διωγμός εναντίον της εκκλησίας στην Ιερουσαλήμ, προξένησε μεγάλη λύπη στη Σαλώμη. Η καρδιά της υπέστη μεγάλο σπαραγμό την ήμερα, που ο Ηρώδης αποκεφάλισε τον πρωτότοκο γιο της Ιάκωβο. Αλλά η ελπίδα στον Χριστό την ενίσχυσε και με την προσδοκία των αιωνίων αγαθών παρέδωσε την ψυχή της ειρηνικά.
Όσιοι Δαλμάτιος, Φαύστος, και Ισαάκιος
Ο Όσιος Δαλμάτιος ήταν στρατιώτης, γρήγορα όμως τη θεοσεβή ψυχή του κυρίευσε η επιθυμία να αφοσιωθεί στον Κύριο και Δημιουργό του. Ξεκίνησε, λοιπόν μαζί με το γιο του Φαύστο να συναντήσει τον μοναχό Ισαάκιο (βλέπε 30 Μαΐου), η φήμη του οποίου είχε φέρει κοντά του πολλούς άνδρες.
Ο Δαλμάτιος διακρίθηκε ανάμεσα στους υπόλοιπους μοναχούς για την αρετή του τόσο ώστε εξελέγη ηγούμενος μετά το θάνατο του ευσεβούς Ισαακίου. Μάλιστα για τον ενάρετο βίο του ο Δαλμάτιος τιμήθηκε και από τη Γ' Οικουμενική Σύνοδο που συνήλθε το 431 μ.Χ. στην Έφεσο, στην οποία οι Πατέρες ανέδειξαν τον όσιο αρχιμανδρίτη.
Τον δρόμο του Δαλμάτιου, ο οποίος τελείωσε τη ζωή του εν ειρήνη, ακολούθησε ο γιος του Φαύστος, αναδεικνύοντας εαυτόν άξιο διάδοχο του πατέρα του.
Όσον αφορά στον όσιο Ισαάκιο, έμεινε ξακουστός για τη στάση, την οποία υπέδειξε απέναντι στον αιρετικό αυτοκράτορα Ούλη, όταν αυτός κατά την εκστρατεία του ενάντια στους Σκύθες συνάντησε τον όσιο. Ο Ισαάκιος πέθανε σε βαθιά γεράματα.