iStock
Πολλές φορές οι γονείς νιώθουμε ότι η συμπεριφορά των μικρών παιδιών "δεν βγάζει νόημα". Κι όμως, αν δούμε τον κόσμο μέσα από το φίλτρο ενός παιδιού, αν καταλάβουμε πως λειτουργεί το μυαλό τους, πολλά αρχίζουν να εξηγούνται. Γιατί τα παιδιά δεν σκέφτονται όπως οι ενήλικες. Δεν λειτουργούν λογικά, λειτουργούν συναισθηματικά.
Σύμφωνα με τον ψυχοθεραπευτή Evan Shopper, υπάρχουν συγκεκριμένοι τρόποι με τους οποίους λειτουργεί ο νους ενός παιδιού. Η κατανόησή τους δεν μας βοηθά απλώς να "ανεχτούμε” τη συμπεριφορά των παιδιών, αλλά να τα μεγαλώσουμε με μεγαλύτερη ασφάλεια, ενσυναίσθηση και σύνδεση.
1. Η βασική τους ανάγκη: Σύνδεση με κάθε κόστος
Για τα παιδιά, η συναισθηματική σύνδεση με τον γονέα δεν είναι πολυτέλεια, είναι ανάγκη επιβίωσης. Ο John Bowlby, θεμελιωτής της θεωρίας του δεσμού, πιστεύει ότι η ποιότητα της σχέσης παιδιού-φροντιστή είναι καθοριστική για τη συναισθηματική ανάπτυξη.
Η ουσιαστική σύνδεση προκύπτει μέσα από την συναισθηματική εναρμόνιση (attunement): Όταν ο γονέας καταλαβαίνει τι νιώθει το παιδί και ανταποκρίνεται με τρόπο κατάλληλο. Τότε το παιδί νιώθει ασφαλές, σημαντικό και επιθυμεί να μάθει, να μιμηθεί και να συνδεθεί.
2. Νιώθουν μικρά σε ένα κόσμο μεγάλων
Τα παιδιά ζουν σε έναν κόσμο "γιγάντων" που θέτουν κανόνες. Αυτό τα κάνει να νιώθουν μικρά, αδύναμα και συχνά φοβισμένα, σύμφωνα με τον Evan Shopper. Για να αντέξουν αυτά τα συναισθήματα, προσπαθούν πολλές φορές να τα "μεταφέρουν” στους άλλους ή να πάρουν έλεγχο, γιατί ο έλεγχος τα κάνει να νιώθουν δυνατά.
3. Μαύρο ή άσπρο: Tα παιδιά γενικεύουν
Ο παιδικός εγκέφαλος δεν μπορεί ακόμη να επεξεργαστεί σύνθετες έννοιες. Έτσι, όπως αναφέρει ο Evan Shopper, τα παιδιά γενικεύουν.
Ένα αρνητικό γεγονός μπορεί εύκολα να γίνει κανόνας ζωής στο μυαλό τους, αν δεν υπάρξει ενήλικη εξήγηση. Αυτό εξηγεί γιατί ένας φόβος ή μια πεποίθηση μπορεί να εγκατασταθεί τόσο βαθιά.
4. Ο γονέας πρέπει να είναι "απόλυτα καλός"
Τα παιδιά χρειάζονται να βλέπουν τους γονείς τους ως ικανούς και σταθερούς. Αν ο γονέας "ραγίσει" στα μάτια τους, σύμφωνα με τον ψυχολόγο, ο κόσμος μοιάζει επικίνδυνος. Γι’ αυτό συχνά προτιμούν να κατηγορήσουν τον εαυτό τους (π.χ. σε έναν χωρισμό) παρά να δουν τον γονέα ως ατελή.
5. Εγωκεντρισμός
Σύμφωνα με τον Jean Piaget, τα μικρά παιδιά είναι από τη φύση τους εγωκεντρικά. Δεν μπορούν ακόμη να κατανοήσουν ότι οι άλλοι έχουν διαφορετικά συναισθήματα ή αιτίες. Έτσι, πιστεύουν ότι ευθύνονται για γεγονότα - καλά ή κακά - απλώς επειδή συνέβησαν γύρω τους.
6. Αποφυγή της ντροπής
Τα παιδιά θέλουν να τα καταφέρνουν καλά. Όταν διορθώνουμε τη συμπεριφορά τους, υπάρχει ο κίνδυνος να μην ακούσουν "έκανες κάτι λάθος", αλλά "είσαι λάθος". Όπως αναφέρει ο Shopper, η ντροπή, αν επαναλαμβάνεται, μπορεί να γίνει μέρος της αυτοεικόνας τους και να πλήξει σοβαρά την αυτοεκτίμηση.
7. Ένας κόσμος υπερβολικά απαιτητικός
Ο κόσμος για ένα παιδί είναι γρήγορος, θορυβώδης και απαιτητικός.
Όταν κατακλύζονται, τα παιδιά αντιδρούν με τρόπους που συχνά μας μπερδεύουν: ξεσπάσματα, απόσυρση, έντονα συναισθήματα ή προσκόλληση σε ένα μόνο πράγμα. Αυτές οι αντιδράσεις δεν είναι "κακή συμπεριφορά", σύμφωνα με τον Shopper, αλλά τρόποι επιβίωσης.
Η συμπεριφορά των παιδιών πηγάζει από τα συναισθήματά τους
Η συμπεριφορά των παιδιών πηγάζει από τα συναισθήματά τους.
Όταν ένας γονέας καταφέρει να δει τι κρύβεται πίσω από τη συμπεριφορά, μπορεί να βοηθήσει το παιδί να επεξεργαστεί αυτό που νιώθει.. Η κατανόηση είναι το πρώτο βήμα για τη ρύθμιση. Και η σύνδεση είναι πάντα το κλειδί για να νιώσει το παιδί ασφάλεια και σταθερότητα.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για τάσεις και νέα στη Μόδα, Celebrity και Gossip News στο missbloom.gr
