ANT1
Ήταν μόλις 7 χρόνων, όταν έπεσε θύμα κακοποίησης από έναν άνθρωπο "της διπλανής πόρτας", όπως παρουσιάζει. Η ψυχοθεραπεύτρια και ειδικός στο ψυχικό τραύμα, Ιωάννα Κωνσταντινίδου μιλά για την πιο δύσκολη στιγμή της ζωής της και το δικό της παιδικό τραύμα. Σε μια συγκλονιστική συνέντευξη στη Lifo, η ίδια αποκαλύπτει πως έπεσε θύμα σεξουαλικής κακοποίησης στην παιδική της ηλικία και όταν το αποκάλυψε στο περιβάλλον της, τής είπαν "να μην μιλήσει πουθενά γι' αυτό".
Σε μια κατάθεση ψυχής η Ιωάννα Κωνσταντινίδου μοιράζεται τη δική της ιστορία και επισημαίνει τη σπουδαιότητα του να ακούσουμε τους ανθρώπους που βιώνουν μια κακοποίηση και να τους βοηθήσουμε χωρίς να τους κάνουμε να αισθανθούν ντροπή.
"Είμαι ψυχολόγος, αλλά δεν είναι αυτή η βασική μου ιδιότητα. Για τους άλλους έχει ένα βάρος, αλλά στη δική μου περίπτωση είμαι πρώτα άνθρωπος", αναφέρει αρχικά στη συνέντευξή της και αποκαλύπτει: "Αυτό που μου έδωσε ώθηση να μιλήσω για το προσωπικό μου βίωμα ήταν η σεξουαλική κακοποίηση. Υπάρχει πληθυσμός εκεί έξω και παιδιά που χρειάζεται να ενημερωθούν και να μορφωθούν πάνω σε θέματα σεξουαλικής αγωγής. Στη χώρα μας, δυστυχώς, δεν υπάρχει σεξουαλική αγωγή σε καμία βαθμίδα εκπαίδευσης. Καλούμαστε οι ειδικοί, οι παθόντες και παθούσες να εκμυστηρευτούμε πράγματα για να φύγει το ταμπού, η ενοχή, αυτά που μάς λένε να μην μιλήσεις. Πρέπει να γίνει το αντίθετο".
Μιλώντας για την προσωπική της εμπειρία, αναφέρει: "Σε ηλικία 7 ετών με προσεγγίζει ένας κύριος γνωστός των παππούδων μου στο σπίτι τους, όπου έπρεπε να μείνω χωρίς τους γονείς μου. Εκεί ήμουν κάπως παραμελημένο παιδί και στο πλαίσιο της ελευθερίας γιατί οι παππούδες δούλευαν, εκείνος βρήκε πρόσφορο έδαφος να με πλησιάσει και να με καλοπιάσει και να έρθω κοντά του. Έτσι, ακριβώς έγινε. Οι παιδόφιλοι και οι παιδεραστές δεν είναι "τέρατα" που το γράφουν στο μέτωπο. Είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, μπορεί να είναι κάθε επαγγέλματος και πλησιάζουν τα παιδιά αθόρυβα. Αυτός ο άνθρωπος άνηκε στη διπλανή πόρτα και είχε πρόσβαση σε εμένα με έναν σαγηνευτικό τρόπο.
Την πρώτη φορά μου προσέφερε ένα σοκολατάκι και ήταν ένας άνθρωπος που ασχολήθηκε μαζί μου, καθώς δεν είχα ανθρώπους να ασχολούνται μαζί μου σε καθημερινό επίπεδο. Έπαιξε μαζί μου, γέλασε μαζί μου και μου έδωσε προσοχή και καταλάβαινε πως ήμουν ένα παιδί με ανάγκες.
Λίγο καιρό μετά, χωρίς να το καταλάβω έχω βρεθεί στα χέρια του, έρμαιο. Ήταν ση δική του διακριτικότητα ή φόβο ή ενοχές -αν υπήρχε κάτι τέτοιο- να μην προχωρήσει σε κάτι πιο άγριο και έκανε το πιο κλασικό που είναι αγγίγματα στη γενετήσια περιοχή.
Όταν το επικοινώνησα στη γιαγιά μου, εκείνη φυσικά και ανησύχησε και δεν της άρεσε. Αλλά το πρώτο πράγμα που μου είπε είναι "μην το πεις πουθενά, σε κανέναν". Αισθάνθηκα μια βαθιά ντροπή και έκθεση. Ένιωσα ότι για να το πει η γιαγιά αυτό σημαίνει πως έκανα εγώ κάτι λάθος. Μέχρι τα 20 το κουβαλούσα αυτό".
Σήμερα, έχοντας σπουδάσει Ψυχολογία και ειδικευτεί στο ψυχικό τραύμα, τονίζει πως το τραύμα δεν "εξαφανίζεται", αλλά "μαθαίνεις να το διαχειρίζεσαι και να το ρυθμίζεις". Υπογραμμίζει ότι κανένα παιδί δεν ευθύνεται ποτέ για ό,τι του συνέβη. Η ντροπή βαραίνει αποκλειστικά τον θύτη. Και η πρόληψη δεν είναι μια αφηρημένη έννοια, αλλά καθημερινή πράξη: ειλικρινείς συζητήσεις μέσα στην οικογένεια, ουσιαστική σεξουαλική και συναισθηματική διαπαιδαγώγηση στο σχολείο, εκπαίδευση γύρω από τα προσωπικά όρια και την ασφάλεια.
Παράλληλα, αποσαφηνίζει έννοιες που συχνά συγχέονται στον δημόσιο λόγο, επιμένοντας ότι οι παραβατικές σεξουαλικές συμπεριφορές δεν συνδέονται με τον σεξουαλικό προσανατολισμό. Όπως επισημαίνει, η άγνοια τρέφει τον φόβο και ο φόβος μπορεί να οδηγήσει στη βία.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για τάσεις και νέα στη Μόδα, Celebrity και Gossip News στο missbloom.gr
