Τα έχουμε πει πολλές φορές: Οι κριτικοί σπάνια συμφωνούν με το κοινό, ιδίως σε ό τι έχει να κάνει με ταινίες και σειρές. Επικεντρώνονται σε λεπτομέρειες που εμείς οι κοινοί θνητοί δεν προσέχουμε ενώ είναι πολύ πιο αυστηροί σε θέματα σκηνοθεσίας, σεναρίου και ροής. Πράγματα που εμάς καθόλου δεν μας αφορούν, διότι πολύ απλά το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να περάσουμε καλά.
Και κάπως έτσι, οφείλουμε να ανακηρύξουμε μία από τις καλύτερες – για εμάς – και πιο αγαπημένες σειρές ever, το "Αραχτοί και Λάιτ”. Ένα project που δεν έπεισε τους κριτικούς, αλλά εμείς το λατρέψαμε. Μουσική; Είχε καταπληκτική. Νέοι ηθοποιοί; Αρκεί να πούμε ότι εδώ έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος. Σενάριο και πιασάρικες ατάκες; Συγνώμη αλλά είχε. Plus την Άριελ Κωνσταντινίδη, την αγαπημένη Barbie των '90s.
Aς θυμηθούμε την υπόθεση:
"Oι περιπέτειες μιας ομάδας μαθητών και μαθητριών που φυσικά το μόνο που δεν τους ενδιαφέρει είναι τα μαθήματα. Στο μενού περιλαμβάνονται αυτοσχέδια συγκροτήματα, μαθητικοί έρωτες, περίεργοι γονείς, μηχανές και ατελείωτες ώρες στην καφετέρια".
"Αραχτοί και λάιτ, together, αραχτοί και λάιτ, forever" έλεγε το σάουντρακ της σειράς το οποίο είχαμε αποστηθίσει όλες στο δημοτικό. Οπότε το 3,7 γι' αυτόν τον τηλεοπτικό θρύλο είναι τουλάχιστον προσβλητικό. Στο σημείο αυτό να πούμε ότι όλες ήμασταν ερωτευμένες με τον Πάρη (Φράνκο Αλφόνσο) ο οποίος στην πραγματικότητα τα είχε με την Αννίτα Πάνια και πολύ είχαμε στενοχωρηθεί. Επίσης πολύ θα θέλαμε να φοιτούμε στο σχολείο των κοριτσιών που μάλλον περισσότερο έμοιαζε με σπίτι πλουσίων. Τελοσπάντων πρόκειται για ένα τηλεοπτικό ποίημα που θα εμάς τους Μillennials θα μας "στοιχειώνει" για πάντα. Από εμάς είναι 10 στα 10!