Με έναν τρόπο βαθιά προσωπικό και γεμάτο συμβολισμό επέλεξε να αποχαιρετήσει τον Γιώργο Μαζωνάκη ο παπά Στρατής, ένας άνθρωπος που συνδέθηκε μαζί του από τα πρώτα χρόνια της καλλιτεχνικής του πορείας.
Πριν αφήσει πίσω του τη μουσική σκηνή για να φορέσει το ράσο και να ακολουθήσει τον δρόμο της ιεροσύνης, ο παπά Στρατής είχε συνεργαστεί με τον Γιώργο Μαζωνάκη ως βιολιστής.
Ήταν εκεί στα πρώτα επαγγελματικά βήματα του τραγουδιστή, όταν η πορεία του μόλις άρχιζε να διαγράφεται στον χώρο της ελληνικής μουσικής. Χρόνια αργότερα, η σχέση τους είχε παραμείνει ζωντανή, όχι μόνο μέσα από τις αναμνήσεις μιας παλιάς συνεργασίας, αλλά και μέσα από μια προσωπική, ανθρώπινη σύνδεση.
Το βιολί που ξαναβγήκε από τη θήκη για τον Μαζωνάκη
Για να πει το δικό του "αντίο" στον Γιώργο Μαζωνάκη, ο παπά Στρατής έκανε κάτι που είχε ιδιαίτερη συναισθηματική βαρύτητα.
Πήρε ξανά στα χέρια του το βιολί.
Το ίδιο μουσικό όργανο που τον είχε συνδέσει με τον τραγουδιστή στα πρώτα χρόνια της καριέρας του έγινε αυτή τη φορά το μέσο με το οποίο θέλησε να εκφράσει τη θλίψη, την αγάπη και την ευγνωμοσύνη του.
Ερμήνευσε το τραγούδι "Μου λείπεις", δημιουργώντας μια ιδιαίτερα φορτισμένη στιγμή. Δεν ήταν απλώς μια μουσική εκτέλεση, αλλά ένας συμβολικός αποχαιρετισμός σε έναν άνθρωπο με τον οποίο είχε μοιραστεί ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής του.
Η εικόνα του παπά Στρατή με το βιολί στα χέρια αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν αναλογιστεί κανείς τη διαδρομή που έχει μεσολαβήσει. Από τις μουσικές σκηνές και τις συνεργασίες με τον νεαρό τότε Γιώργο Μαζωνάκη, στην ιεροσύνη και σήμερα σε ένα τελευταίο "αντίο" που επέλεξε να δώσει μέσα από τη μουσική.
Μια σχέση που ξεκίνησε πριν από τη μεγάλη επιτυχία
Ο παπά Στρατής γνώρισε τον Γιώργο Μαζωνάκη σε μια διαφορετική εποχή, όταν ο τραγουδιστής έκανε τα πρώτα του βήματα στον χώρο.
Η συνεργασία τους ως μουσικοί τούς έφερε κοντά σε μια περίοδο όπου όλα βρίσκονταν ακόμη στην αρχή. Ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν είχε ακόμη εξελιχθεί στον καλλιτέχνη που θα γνώριζε αργότερα όλη η Ελλάδα και ο παπά Στρατής δεν είχε ακόμη ακολουθήσει την πορεία της ιεροσύνης.
Οι δρόμοι τους, όμως, διασταυρώθηκαν ξανά και η σχέση που δημιουργήθηκε τότε φαίνεται πως άντεξε στον χρόνο.
Αυτό ακριβώς έκανε και τον αποχαιρετισμό του παπά Στρατή τόσο ξεχωριστό. Δεν μίλησε απλώς για έναν γνωστό καλλιτέχνη. Αποχαιρέτησε έναν άνθρωπο που γνώριζε από τα πρώτα του βήματα.
"Μου λείπεις" – Ένα τραγούδι που έγινε αποχαιρετισμός
Η επιλογή του τραγουδιού δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο συμβολική.
Το "Μου λείπεις", μέσα από το βιολί του παπά Στρατή, απέκτησε έναν διαφορετικό χαρακτήρα. Οι στίχοι και η μελωδία έγιναν ένας τρόπος να εκφραστούν συναισθήματα που δύσκολα χωρούν σε λόγια.
Άλλωστε, κάποιες φορές η μουσική μπορεί να πει όσα δεν μπορούν να ειπωθούν με μια απλή φράση.
Και στην περίπτωση του παπά Στρατή, η μουσική είχε ακόμη έναν ιδιαίτερο συμβολισμό: ήταν το κοινό σημείο από το οποίο είχε ξεκινήσει η γνωριμία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη.
Έτσι, το βιολί που κάποτε συνόδευε τον νεαρό τραγουδιστή στις εμφανίσεις του, έγινε τώρα το μέσο για να τον αποχαιρετήσει.
Οι τελευταίες στιγμές πριν από την εξόδιο ακολουθία
Σήμερα, Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου, η σορός του Γιώργου Μαζωνάκη αναμένεται να μεταφερθεί στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Νίκαιας, όπου στις 19:30 θα ξεκινήσει η λαϊκή αγρύπνια.
Η εξόδιος ακολουθία θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου, στις 13:00, στο Γ’ Νεκροταφείο Αθηνών.