@thelovehypothesismovie
Δεν περιμένεις από το "The Love Hypothesis" να ανακαλύψει ξανά τον έρωτα. Ξέρεις περίπου πού πηγαίνει η ιστορία, αναγνωρίζεις τα tropes πριν καλά καλά προλάβουν να ξεδιπλωθούν και πιθανότατα μπορείς να μαντέψεις αρκετές από τις εξελίξεις. Κι όμως, κάπου ανάμεσα στο fake dating, στις αμήχανες στιγμές και σε εκείνη τη γνώριμη ένταση του "θα φιληθούν επιτέλους;", θυμήθηκα πόσο μου είχαν λείψει τα τρυφερά rom-coms. Όχι εκείνα που προσπαθούν απεγνωσμένα να είναι cool. Ούτε εκείνα που αντιμετωπίζουν τον ρομαντισμό σχεδόν απολογητικά. Μου είχαν λείψει οι ιστορίες που σου επιτρέπουν απλώς να θέλεις δύο ανθρώπους να ερωτευτούν.
Διαβάστε Επίσης
Από το BookTok στην οθόνη
Το "The Love Hypothesis" κουβαλούσε ήδη ένα τεράστιο κοινό πριν φτάσει στην οθόνη. Το ομώνυμο μυθιστόρημα της Ali Hazelwood κυκλοφόρησε το 2021 και εξελίχθηκε σε ένα από τα χαρακτηριστικά romance φαινόμενα της εποχής του BookTok, με την ιστορία της Olive Smith και του Adam Carlsen να πατά επάνω σε μερικά από τα πιο αγαπημένα tropes του είδους. Fake dating; Ναι. Grumpy meets sunshine; Φυσικά. Ακαδημαϊκό περιβάλλον, συναισθηματικά μπερδέματα και ένας άντρας που μοιάζει πολύ πιο δύσκολος απ' όσο τελικά είναι; Check. Θεωρητικά, λοιπόν, γνωρίζεις τη συνταγή. Το παράξενο είναι ότι λειτουργεί. Ίσως δεν χρειαζόμαστε πάντα την ανατροπή.
Αυτό που απόλαυσα περισσότερο βλέποντας το "The Love Hypothesis" είναι ότι δεν αισθάνθηκα πως προσπαθεί να με πείσει ότι το romance πρέπει να είναι κάτι άλλο για να έχει αξία. Τα τελευταία χρόνια έχουμε συνηθίσει να μιλάμε για τις ρομαντικές κομεντί με μία μικρή δόση ειρωνείας. Σαν να πρέπει κάθε love story να έχει ένα μεγάλο concept, μία σκοτεινή ανατροπή ή αρκετό αυτοσαρκασμό ώστε να δικαιολογήσει το γεγονός ότι, κατά βάθος, θέλει απλώς να σου δώσει butterflies. Εδώ η απόλαυση βρίσκεται ακριβώς στην προσμονή. Στα βλέμματα που κρατούν λίγο περισσότερο. Στις μικρές χειρονομίες. Στην αμηχανία δύο ανθρώπων που δεν έχουν καταλάβει ακόμη —ή δεν θέλουν να παραδεχτούν— αυτό που εσύ έχεις ήδη καταλάβει. Και ναι, κάποιες στιγμές είναι προβλέψιμες. Αλλά πότε αποφασίσαμε ότι το προβλέψιμο είναι απαραίτητα κακό;
Το comfort watch που είχαμε ανάγκη
Ίσως αυτό να είναι τελικά το μυστικό του "The Love Hypothesis". Δεν θέλει να σε σοκάρει. Θέλει να σε κάνει να χαμογελάσεις. Και μου θύμισε γιατί κάποτε αγαπούσαμε τόσο πολύ τα rom-coms. Όχι επειδή πιστεύαμε πραγματικά ότι η ζωή λειτουργεί όπως στις ταινίες, αλλά επειδή για δύο ώρες ήταν ωραίο να πιστεύεις ότι μπορεί. Να βλέπεις κάποιον να ερωτεύεται αργά. Να περιμένεις εκείνο το φιλί που γνωρίζεις ότι θα έρθει. Να εκνευρίζεσαι με τις παρεξηγήσεις και, παρ' όλα αυτά, να απολαμβάνεις κάθε λεπτό μέχρι το happy ending.
Το "The Love Hypothesis" δεν χρειάζεται να γίνει το σημαντικότερο romance που έχεις δει. Για μένα, αρκεί που έκανε κάτι πολύ πιο απλό: με έκανε να θυμηθώ πόσο ωραίο είναι να βλέπεις μία τρυφερή ερωτική ιστορία χωρίς να αισθάνεσαι ότι πρέπει να απολογηθείς επειδή σου άρεσε.
Και, τελικά, ίσως αυτό ακριβώς να θέλω από ένα καλό rom-com.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για τάσεις και νέα στη Μόδα, Celebrity και Gossip News στο missbloom.gr
