Διαφήμιση

Πολυτεχνείο 1973 | Οι εικόνες που δεν έσβησε ο χρόνος

Το συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ "Μαρτυρίες" του Νίκου Καβουκίδη μάς ταξιδεύει στις δραματικές ώρες της εξέγερσης, μέσα από σπάνια πλάνα, αυθεντικές ηχογραφήσεις και προσωπικές μαρτυρίες που κρατούν ζωντανή τη μνήμη μιας ιστορικής στιγμής.

Πολυτεχνείο 1973 | Οι εικόνες που δεν έσβησε ο χρόνος ΑΠΕ ΜΠΕ

Υπάρχουν εικόνες που δεν ξεθωριάζουν ποτέ. Ήχοι που εξακολουθούν να προκαλούν ανατριχίλα και στιγμές της Ιστορίας που, όσος χρόνος κι αν περάσει, παραμένουν βαθιά χαραγμένες στη συλλογική μνήμη.

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου είναι μία από αυτές. Τα συνθήματα στους τοίχους, οι φωνές από τον αυτοσχέδιο ραδιοφωνικό σταθμό, τα τανκς έξω από τις πύλες και η δραματική νύχτα της 17ης Νοεμβρίου 1973 συνθέτουν ένα από τα πιο δυνατά κεφάλαια της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας.

Στο ντοκιμαντέρ "Μαρτυρίες", ο σκηνοθέτης και διευθυντής φωτογραφίας Νίκος Καβουκίδης μάς δίνει την ευκαιρία να ξαναζήσουμε εκείνες τις ημέρες μέσα από τον φακό του. Με υλικό που κατέγραψε ο ίδιος, αποτυπώνει όσα συνέβησαν στο Πολυτεχνείο και στους γύρω δρόμους, από τις φοιτητικές κινητοποιήσεις και την κατάληψη της Νομικής μέχρι την εισβολή του τανκ και την πρώτη επέτειο της εξέγερσης.

Πρόκειται για ένα πολύτιμο οπτικοακουστικό αρχείο, στο οποίο η Ιστορία δεν αφηγείται απλώς τα γεγονότα, αλλά αφήνει τις ίδιες τις εικόνες και τους ανθρώπους που τα έζησαν να μιλήσουν.

Ο Καβουκίδης είχε ήδη καταγράψει την κατάληψη της Νομικής, όπου οι φοιτητές τραγουδούσαν, φώναζαν συνθήματα και διεκδικούσαν την ελευθερία τους. Όταν ξεκίνησε η κατάληψη του Πολυτεχνείου, βρέθηκε μέσα στον χώρο, καταγράφοντας τις στιγμές αλλά και τις φωνές των εκφωνητών του αυτοσχέδιου σταθμού.

Το βράδυ της 17ης Νοεμβρίου, όταν είδε τα άρματα να κατεβαίνουν τη λεωφόρο Αλεξάνδρας, κατάλαβε πως κατευθύνονταν προς το Πολυτεχνείο. Λίγο αργότερα, το τανκ εισέβαλε στην πύλη. Οι εικόνες εκείνης της νύχτας είναι από τις πιο συγκλονιστικές του ντοκιμαντέρ.

Ιδιαίτερη συγκίνηση προκαλεί και η προσωπική του μαρτυρία για τους περίπου 18 φοιτητές που αναζήτησαν καταφύγιο στο εργαστήριό του, λίγες ώρες μετά την εισβολή. Ανάμεσά τους ήταν και ένας νεαρός μόλις 21 ετών, ο οποίος, όπως αποκάλυψε αργότερα, έχασε τη ζωή του.

Το ταξίδι στον χρόνο συνεχίζεται και μετά την πτώση της δικτατορίας. Η πρώτη επέτειος του Πολυτεχνείου, η απαγγελία του Γιάννη Ρίτσου, οι πορείες, οι πολιτικές συγκεντρώσεις και οι ιστορικές στιγμές της Μεταπολίτευσης ζωντανεύουν ξανά, αποκαλύπτοντας πως τα αιτήματα για ελευθερία, δημοκρατία και ουσιαστική Παιδεία δεν είχαν πάψει να απασχολούν τη νέα γενιά.

Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη δύναμη του συγκεκριμένου ντοκιμαντέρ: δεν μας επιτρέπει απλώς να θυμηθούμε, αλλά μας φέρνει αντιμέτωπους με την Ιστορία όπως ακριβώς εκτυλίχθηκε, μέσα από τα πρόσωπα, τις φωνές και τις εικόνες των ανθρώπων της.

Γιατί, όπως έχει πει και ο ίδιος ο Νίκος Καβουκίδης, η εικόνα είναι ντοκουμέντο. Και κάποιες εικόνες αξίζει να τις βλέπουμε ξανά και ξανά.

Αθηνά Καστρινάκη

https://archive.ert.gr/6668/

*Φωτογραφία από δημοσιεύματα της εφημερίδας "Ελευθεροτυπία" της εποχής εκείνης

Διαφήμιση
Διαφήμιση