Photo by Gilbert Flores/Variety via Getty Images/ideal images
Στη σύγχρονη μόδα, η σεξουαλικότητα δεν είναι ποτέ ουδέτερη. Τα εσώρουχα δεν είναι απλώς μερικά κομμάτια ύφασμα. Είναι ιδεολογικά μανιφέστα. Κάθε κορσές, κάθε δαντέλα, κάθε καμπάνια κουβαλά μια πρόθεση ή τουλάχιστον μια ανάγνωση. Η πρόσφατη κυκλοφορία του brand Syrn από τη Sydney Sweeney πυροδότησε μια έντονη ψηφιακή αντιπαράθεση -και όχι άδικα-, φέρνοντας στο προσκήνιο το αιώνιο ερώτημα: Ποιος κατέχει τη σεξουαλικότητα μιας γυναίκας; Ενώ η Sweeney πλασάρει τη συλλογή της ως μια γιορτή της θηλυκότητας, μια μεγάλη μερίδα του κοινού στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την κατηγορεί για την ανακύκλωση του "male gaze", δηλαδή εκείνου του ανδρικού βλέμματος που αντιμετωπίζει το γυναικείο σώμα ως ένα παθητικό αντικείμενο προς τέρψη.
Η Sweeney βρίσκεται εδώ και χρόνια στο επίκεντρο μιας συγκεκριμένης οπτικής: το σώμα της προβάλλεται συστηματικά μέσα από έναν φακό που μοιάζει να απευθύνεται πρωτίστως στο ανδρικό βλέμμα. Η κριτική δεν εστιάζει τόσο στα ίδια τα κομμάτια, όσο στην αισθητική της καμπάνιας. Οι φωτογραφίες, οι πόζες, όλα δείχνουν γνώριμα. Όχι απαραίτητα λάθος, αλλά προβλέψιμα. Το lingerie brand της, αντί να απομακρυνθεί από αυτή την αφήγηση, μοιάζει να την ενισχύει: έντονα σεξουαλικοποιημένες εικόνες, έμφαση στο στήθος, μια φαντασίωση που θυμίζει περισσότερο pin-up παρά προσωπική απελευθέρωση.
Και εδώ δεν τίθεται το ερώτημα αν μια γυναίκα επιτρέπεται να είναι sexy. Το ερώτημα είναι: για ποιον είναι αυτό το sexiness;
Η σύγκριση με τη Rihanna και το brand της Savage X Fenty έρχεται σχεδόν αβίαστα. Και όχι επειδή τα εσώρουχα της Rihanna δεν είναι αποκαλυπτικά. Είναι. Αλλά επειδή το βλέμμα αλλάζει κατεύθυνση. Στο σύμπαν της Savage X Fenty, το σώμα δεν παρουσιάζεται ως αντικείμενο επιβεβαίωσης, αλλά ως φορέας εμπειρίας. Διαφορετικοί σωματότυποι, ηλικίες, φύλα, ταυτότητες. Μοντέλα που δεν "προσφέρουν” θέαμα, αλλά κατοικούν το σώμα τους με αυτοπεποίθηση.
Η Rihanna κατάφερε κάτι που φαινόταν ακατόρθωτο: να δημιουργήσει εσώρουχα που είναι ωμά σεξουαλικά, αλλά ταυτόχρονα βαθιά ενδυναμωτικά για τη γυναίκα που τα φοράει. Η διαφορά δεν έγκειται στην ποσότητα του δέρματος που αποκαλύπτεται, αλλά στην πρόθεση και την οπτική γωνία.
Η Rihanna δεν μας λέει "κοίτα με". Μας λέει "νιώσε με".
Κι αυτή είναι η κρίσιμη διαφορά. Η αισθητική του Savage X Fenty απευθύνεται στη γυναίκα που φορά το εσώρουχο, όχι σε εκείνον που θα τη δει. Είναι μια σεξουαλικότητα βιωματική, όχι επιδεικτική. Εσωτερική, όχι σκηνοθετημένη για κατανάλωση.
Αντίθετα, στην περίπτωση της Sydney Sweeney, πολλοί αισθάνονται ότι η αφήγηση παραμένει μονόπλευρη. Κυρίως επειδή το οπτικό λεξιλόγιο που χρησιμοποιεί είναι βαθιά εμποτισμένο από δεκαετίες ανδρικής φαντασίωσης. Το αποτέλεσμα δεν είναι πρόκληση. Είναι επανάληψη. Ίσως και ένα πισωγύρισμα.
Η Rihanna προωθεί το συναίσθημα της κυριαρχίας πάνω στο σώμα, ενώ η Sweeney, σύμφωνα με τους επικριτές της, φαίνεται να προωθεί την εικόνα μιας γυναίκας που περιμένει να την παρατηρήσουν. Είναι η διαφορά ανάμεσα στο "φοράω αυτό το lingerie γιατί νιώθω ακαταμάχητη στον καθρέφτη μου" και στο "φοράω αυτό το lingerie γιατί θέλω να είμαι η φαντασίωση κάποιου άλλου".
Και ίσως αυτός να είναι ο πυρήνας της κριτικής: όχι ότι η Sweeney είναι sexy, αλλά ότι δεν μας δείχνει κάτι καινούργιο για το τι σημαίνει γυναικεία σεξουαλικότητα σήμερα. Στη μόδα του 2026, το ερώτημα δεν είναι αν μια γυναίκα μπορεί να είναι επιθυμητή. Το ερώτημα είναι αν μπορεί να ορίζει η ίδια τους όρους αυτής της επιθυμίας. Οπτικά, πολιτισμικά, συναισθηματικά.
Το debate γύρω από τη Syrn αναδεικνύει μια νέα πρόκληση για τα celebrity brands: στην εποχή του "Female Gaze", η αυθεντικότητα κρίνεται από το αν το brand υπηρετεί την άνεση και την ψυχολογία της γυναίκας ή αν παραμένει προσκολλημένο σε πατριαρχικά πρότυπα ομορφιάς με νέο περιτύλιγμα.
Η Sweeney, ως μια γυναίκα που έχει δεχτεί έντονη κριτική για τη σωματική της διάπλαση, θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τη Syrn ως ένα εργαλείο ανατροπής. Αντ' αυτού, η μέχρι τώρα πορεία του brand μοιάζει να επιβεβαιώνει εκείνους που υποστηρίζουν ότι η μόδα συχνά παγιδεύεται ανάμεσα στην εμπορευματοποίηση της επιθυμίας και την πραγματική γυναικεία απελευθέρωση.
Η Rihanna το έκανε μετατρέποντας τα εσώρουχα του brand της σε εργαλείο ενδυνάμωσης. Η Sydney Sweeney, προς το παρόν, μοιάζει να παίζει σε ένα ήδη γνωστό σενάριο. Και ίσως το πραγματικό στοίχημα για το brand της να μην είναι η δαντέλα ή το κόψιμο, αλλά το βλέμμα που θα επιλέξει να υπηρετήσει από εδώ και πέρα.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για τάσεις και νέα στη Μόδα, Celebrity και Gossip News στο missbloom.gr
