Akylas | Γιατί ένα 27χρονο παιδί αντί να ζήσει το όνειρό του, αναγκάστηκε να ζητήσει συγγνώμη;

Όταν η "συγγνώμη" που ζήτησε ο Akylas μάς "πόνεσε" ως κοινωνία.

@akylas__

Σε έναν κόσμο που τρέχει με φρενήρεις ρυθμούς, που προσπαθείς να τα προλάβεις όλα, να ισορροπήσεις ανάμεσα σε deadlines και καθημερινότητα και τελικά να βρεις λίγο χώρο για να αναπνεύσεις, το να κυνηγάς τα όνειρά σου μοιάζει πια λίγο ουτοπικό. Μπορεί να συμβουλευόμαστε life coaches και να προσπαθούμε να ενδυναμώσουμε τη Gen Z στο να μην τα παρατά τόσο εύκολα, όταν συμβαίνει μια δυσκολία, αλλά τελικά μήπως είμαστε εμείς αυτοί που στεκόμαστε εκεί περιμένοντας να κρίνουμε και να κουνήσουμε το δάτυλό σε αυτούς που τελικά προσπάθησαν για κάτι διαφορετικό; Ο Akylas είναι ένα τέτοιο παράδειγμα που μάς φέρνει αντιμέτωπους με μια κοινωνία που αντί να αλλάξει και να εξελιχθεί τελικά παραμένει στάσιμη και κρίνει το καθετί.

Ο Akylas προσπάθησε. έδωσε το 100% στη σκηνή της Eurovision στη Βιέννη και με το Ferto έφερε την Ελλάδα στη 10η θέση. Η εμφάνισή του on stage ήταν γεμάτη ενέργεια, γεμάτη πάθος και γεμάτη αγάπη για όσα έκανε, όμως για κάποιους αυτό μπορεί να μην ήταν αρκετό. Είτε σου άρεσε ο Akylas και το Ferto, είτε όχι, όμως δεν μπορείς να παραβλέψεις πως το 27χρονο παιδί που μάς εκπροσώπησε φέτος στον διαγωνισμό, ανέβηκε με άπλετη χαρά στη σκηνή και απήλαυσε με την καρδιά του όλο αυτό το ταξίδι, χωρίς υπεροψία και χωρίς βεντετισμούς.

Γιατί ο Akylas ζήτησε συγγνώμη;

Η πραγματικότητα μπορεί να τον προσγείωσε απότομα, καθώς τα στοιχήματα τον τοποθετούσαν σε υψηλότερη θέση από αυτή που κατέκτησε, αλλά είναι αυτό αρκετό για να του στερήσει τη χαρά; Μπορεί μια πιο χαμηλή θέση από την πρωτιά, να ακυρώσει την προσπάθεια; Μπορεί μια βαθμολογία, ένας αριθμός, να σε κάνει να νιώσεις αποτυχία; Ίσως και να μπορεί, αν το επιτρέψεις. Αν μάθεις στα παιδιά από μικρά πως μια αποτυχία, είναι το τέλος και όχι το επόμενο σκαλοπάτι για να συνεχίσεις την προσπάθεια.

Για την ιστορία, ο Akylas στις δηλώσεις που έκανε έξω από την ΕΡΤ, το πρωί της Πέμπτης 21 Μαΐου, αποκάλυψε τον λόγο που ζήτησε συγγνώμη και αυτό σίγουρα πόνεσε.

"Η αλήθεια είναι πως ήταν ένα πολύ δύσκολο, έτσι, και ζόρικο ταξίδι. Είχε πάρα πολλά όμορφα πράγματα παράλληλα, αλλά εμένα κάποια στιγμή ο οργανισμός μου είχε λίγο εξαντληθεί, οπότε χρειαζόμουνα κάποιες μέρες να πάρω δυνάμεις. Προσπαθώ να κρατάω τα καλά και τα καλά είναι πάρα πολλά. Είμαι με μία υπέροχη ομάδα. Έζησα παιδιά το όνειρό μου. Από την Καπνικαρέα βρέθηκα στη μεγαλύτερη μουσική σκηνή της Ευρώπης, στη Eurovision. Κρατάω τα καλύτερα πραγματικά και συνεχίζουμε μπροστά. Εννοείται, όσο θρηνήσαμε, θρηνήσαμε.

Τώρα πάμε να κάψουμε το πελεκούδι, γιατί σας έχω αλμπουμάρα. Είχε ανέβει γενικά ο πήχης ψηλά και οι προσδοκίες, μάλλον λόγω στοιχημάτων, γιατί μας είχανε στις πρώτες τρεις θέσεις νομίζω για πέντε μήνες περίπου. Αλλά απ’ ό,τι φάνηκε τελικά τα στοιχήματα δεν έπαιξαν καθόλου ρόλο. Πραγματικά έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα, δηλαδή έδωσα ψυχή πραγματικά σε όλο αυτό το project και το ευχαριστήθηκα πάρα πολύ", είπε ο Akylas.

"Ένιωσα ότι μπορεί να ‘ρθει απόρριψη..."

Στη συνέχεια, εξήγησε γιατί ένιωσε ότι πρέπει να ζητήσει συγγνώμη: "Γιατί περίμεναν πολλά… Και εμείς και η ομάδα μας περίμενε περισσότερα, και εντάξει, ένιωσα πραγματικά ότι έχω κάνει κάποιο λάθος εγώ. Δηλαδή εκείνη τη στιγμή, παιδιά, ήταν για μένα κάτι πολύ βαρύ. Δεν μπορούσα να κοιμηθώ το βράδυ και δεν ήξερα πραγματικά πώς θα γυρίσω, πώς θα αντικρίσω τον κόσμο.

Ένιωσα ότι μπορεί να ‘ρθει απόρριψη, όπως είπα κιόλας έφαγα ένα σύνδρομο εγκατάλειψης, λέω, "τώρα θα χαθούν, θα εξαφανιστούν όλα”. Οπότε αυτό ψυχολογικά δηλαδή με επηρέασε πολύ, αλλά τώρα είμαι πολύ καλά, το ξεπέρασα", ανέφερε στο Breakfast@Star.

Η ιστορία του Akyla, όμως δεν είναι μόνο προσωπική. Είναι μια ιστορία που καθρεφτίζει τη σιωπή, την απόρριψη και τις μάχες που πολλοί δίνουν καθημερινά πίσω από κλειστές πόρτες. Και ίσως, τελικά, το μεγαλύτερο ερώτημα να μην είναι γιατί ζήτησε συγγνώμη εκείνος, αλλά γιατί τον κάναμε να πιστέψει πως έπρεπε να το κάνει.