"Είμαι 20 κάτι και ήδη αισθάνομαι Fomo: Γιατί νιώθουμε διαρκώς ότι "χάνουμε κάτι" και πώς τελικά μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε"

Αν έχεις βρεθεί ποτέ να σκρολάρεις στο Instagram ένα βράδυ και να αισθάνεσαι ότι όλοι περνάνε καλύτερα από εσένα, τότε έχεις ήδη γνωρίσει το Fomo (το Fear of Missing Out) ή ελληνιστί Φομο. Είναι εκείνη η ενοχλητική, σχεδόν επίμονη σκέψη ότι κάπου αλλού συμβαίνει κάτι πιο ενδιαφέρον, πιο διασκεδαστικό, πιο "σημαντικό" από αυτό που βιώνεις εσύ εκείνη τη στιγμή.
Στα 20 μου, αυτό το συναίσθημα δεν είναι απλώς περιστασιακό. Υπάρχουν περίοδοι που μοιάζει σχεδόν καθημερινό. Γιατί είναι η φάση που όλα αλλάζουν γρήγορα: οι φίλοι, οι ρυθμοί, οι επιλογές, οι ευκαιρίες. Και μαζί με όλα αυτά, μεγαλώνει και μέσα μου αυτή η αίσθηση ότι πρέπει να προλάβω τα πάντα πριν "είναι αργά".

Τι είναι πραγματικά το FOMO;

Αν το σκεφτώ ειλικρινά, το FOMO για μένα δεν είναι απλά περιέργεια για το τι κάνουν οι άλλοι. Είναι ένα μείγμα άγχους, ανασφάλειας και σύγκρισης. Μπορεί να ξεκινήσει από κάτι μικρό — ένα story, μια φωτογραφία, μια κουβέντα που άκουσα τυχαία — αλλά συχνά καταλήγει σε κάτι μεγαλύτερο. Σε αμφιβολία για τις επιλογές μου, σε σκέψεις για το αν "βιώνω σωστά" τη ζωή μου, ακόμα και σε μια γενική αίσθηση ότι κάπου υστερώ.

Γιατί τα 20s είναι το "peak" του FOMO;

Νομίζω ότι στα 20s αυτό κορυφώνεται γιατί ενώ από τη μία έχω περισσότερη ελευθερία από ποτέ, από την άλλη υπάρχει και περισσότερη αβεβαιότητα.
Δεν υπάρχει μία ξεκάθαρη πορεία ούτε "σωστές" επιλογές. Υπάρχουν μόνο πολλές διαφορετικές εκδοχές της ζωής που συμβαίνουν ταυτόχρονα γύρω μου, κι εγώ προσπαθώ να καταλάβω ποια είναι η δική μου.

Μέσα σε όλο αυτό, η σύγκριση έρχεται σχεδόν μόνη της. Βλέπω κάποιον να ταξιδεύει, κάποιον άλλο να χτίζει καριέρα, κάποιον να είναι σε σχέση, κάποιον άλλο να ζει τη single ζωή. Και κάπου εκεί αρχίζω να νιώθω ότι ό,τι κι αν κάνω, κάτι άλλο μένει απ' έξω.

Επιπλέον, οι κύκλοι μου είναι πιο ανοιχτοί από ποτέ. Γνωρίζω συνεχώς νέο κόσμο, μπαίνω σε διαφορετικές παρέες, κινούμαι σε διαφορετικά περιβάλλοντα. Και όσο μεγαλώνει αυτός ο κύκλος, τόσο αυξάνονται και οι στιγμές που δεν είμαι "μέσα". Και αυτές οι στιγμές είναι που ενεργοποιούν περισσότερο το FOMO.

Η ψυχολογία πίσω από το συναίσθημα

Αλλά όσο το σκέφτομαι, καταλαβαίνω ότι δεν αφορά μόνο το τι συμβαίνει έξω. Αφορά πολύ περισσότερο το τι συμβαίνει μέσα μου. Τις περιόδους που δεν νιώθω πλήρης ή ικανοποιημένη με τη ζωή μου, είναι πολύ πιο εύκολο να πιστέψω ότι η "καλύτερη εκδοχή" της βρίσκεται κάπου αλλού. Σαν να λειτουργεί το FOMO ως καθρέφτης αυτής της εσωτερικής ανησυχίας.

Υπάρχει και κάτι πιο βαθύ σε αυτό. Ξέρω ότι, σαν άνθρωπος, έχω ανάγκη να νιώθω ότι ανήκω, ότι συνδέομαι. Και ίσως γι' αυτό με επηρεάζει τόσο έντονα το να νιώθω ότι "λείπω" από κάτι. Ταυτόχρονα, συνειδητοποιώ ότι ο εγκέφαλός μου δίνει μεγαλύτερη έμφαση σε αυτό που χάνω παρά σε αυτό που έχω. Έτσι, ακόμα κι αν έχω περάσει μια όμορφη μέρα, ένα μικρό ερέθισμα μπορεί να με κάνει να νιώσω ότι "κάτι δεν ήταν αρκετό".

Ο ρόλος των social media

Και φυσικά, τα social media το κάνουν όλο αυτό πιο έντονο. Δεν χρειάζεται να φανταστώ τι κάνουν οι άλλοι, το βλέπω μπροστά μου, σε πραγματικό χρόνο. Το πρόβλημα είναι ότι αυτό που βλέπω δεν είναι η πλήρης πραγματικότητα. Είναι μια επιμελημένη εκδοχή της.

Ξέρω ότι οι περισσότεροι μοιράζονται μόνο τις καλές στιγμές τους, τις πιο γεμάτες και κοινωνικές πλευρές της ζωής τους, και όχι τη βαρεμάρα, την αμφιβολία ή τη μοναξιά που υπάρχει ενδιάμεσα. Κι όμως, παρόλο που το ξέρω, δεν σημαίνει ότι δεν με επηρεάζει. Η σύγκριση γίνεται αυτόματα. Και κάπως έτσι μπαίνω σε έναν κύκλο: νιώθω ότι χάνω κάτι, μπαίνω να δω τι κάνουν οι άλλοι, το επιβεβαιώνω μέσα μου και τελικά νιώθω ακόμα χειρότερα.

Πώς μπορείς να το αντιμετωπίσεις

Ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που έχω αρχίσει να παρατηρώ είναι πού πηγαίνει η προσοχή μου. Γιατί αυτό που κοιτάω, αυτό μεγαλώνει. Και όταν η προσοχή μου είναι συνεχώς στραμμένη στη ζωή των άλλων, είναι λογικό να νιώθω ότι η δική μου δεν είναι αρκετή. Μερικές φορές, το να απομακρυνθώ λίγο από τα social media βοηθάει περισσότερο απ' όσο περίμενα. Μου δίνει χώρο να ξαναγυρίσω σε αυτό που ζω εγώ, χωρίς να το συγκρίνω. Να το δω σαν κάτι αυτόνομο.

Ταυτόχρονα, προσπαθώ να επενδύω σε πράγματα που έχουν πραγματικά νόημα για μένα. Όχι σε αυτά που φαίνονται ωραία προς τα έξω, αλλά σε αυτά που έχουν νόημα για εμένα. Και ίσως το πιο σημαντικό που αρχίζω να συνειδητοποιώ είναι ότι δεν είμαι η μόνη που νιώθει έτσι. Ακόμα κι αυτοί που βλέπω να "ζουν τέλεια", πολύ πιθανό να έχουν ακριβώς τις ίδιες σκέψεις για κάποιον άλλον.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για τάσεις και νέα στη Μόδα, Celebrity και Gossip News στο missbloom.gr