iStock
Στο τέλος κάθε προπόνησης, υπάρχει μια στιγμή που, λίγο-πολύ, όλοι όσοι ασκούνται συστηματικά αναγνωρίζουν αλλά δύσκολα περιγράφουν με ακρίβεια. Είναι εκείνο το σύντομο πέρασμα όπου σταματάς, λύνεις τα κορδόνια και τα αθλητικά παπούτσια βρίσκονται μπροστά σου, απολύτως ακίνητα, "γράφοντας" πίσω τους όλη τη διαδρομή που μόλις ολοκληρώθηκε. Δεν υπάρχει τίποτα εντυπωσιακό στην εικόνα και όμως, μέσα της συμπυκνώνεται όλη η ένταση της προπόνησης: ιδρώτας, θερμότητα, ρυθμός, χιλιόμετρα, επιβάρυνση.
Σε εκείνο το σημείο γίνεται και πιο καθαρό ένα πρόβλημα που δεν σχετίζεται τόσο με την εικόνα, όσο με τη φυσιολογία της χρήσης: η κακοσμία στα αθλητικά παπούτσια. Και πιο συγκεκριμένα, δεν προκύπτει ως πρόβλημα, αλλά ως αναμενόμενο αποτέλεσμα μιας διαδικασίας. Το πόδι, παραμένοντας για ώρα μέσα σε ένα κλειστό περιβάλλον κατά την άσκηση, δημιουργεί συνθήκες θερμότητας και υγρασίας που δεν απομακρύνονται άμεσα με το τέλος της προπόνησης. Είναι ακριβώς αυτός ο συνδυασμός που, με τον χρόνο, οδηγεί στη γνωστή δυσάρεστη οσμή.
Και όσο η προπόνηση παύει να είναι περιστασιακή και γίνεται σταθερό κομμάτι της εβδομάδας, γίνεται εξίσου ξεκάθαρο ότι η κατάσταση των παπουτσιών δεν καθορίζεται μόνο από το πώς χρησιμοποιούνται, αλλά κυρίως από το τι ακολουθεί μετά. Με βάση αυτό, έχω διαμορφώσει ένα πολύ απλό σύστημα τριών σταδίων που ακολουθώ σταθερά και που, στην πράξη, κάνει τη διαφορά στη συνολική αίσθηση των παπουτσιών μου.
Διάβασε τη συνέχεια στο Shape.gr
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για τάσεις και νέα στη Μόδα, Celebrity και Gossip News στο missbloom.gr
