Blogs : Ανάλυσέ Το26 ΙΟΥΛΙΟΥ, 2013

Απαντήσεις σε ερωτήσεις γονέων για τα παιδιά

Η Σάντυ Κουτσοσταμάτη απαντά σε όλα τα δικά σας ερωτήματα σχετικά με τα μικρά σας αγγελούδια

Απαντήσεις σε ερωτήσεις γονέων για τα παιδιά

Χαίρομαι που βλέπω πληθώρα μηνυμάτων σας να αφορούν ερωτήματα σε σχέση με τα παιδιά. Έτσι, πήρα την αφορμή να απαντήσω όσα μπορώ.


1. Η κόρη μου είναι 3 ετών και δεν τρώει. Όποτε πλησιάζει η ώρα του φαγητού γίνεται μάχη. Έχω προσπαθήσει με όλους τους τρόπους και κανείς δεν είναι αποτελεσματικός. Πολλές φορές βάζει τα κλάματα και μια φορά έχει κάνει και εμετό. Πώς να το αντιμετωπίσω;

Πολλοί είναι οι γονείς που αντιμετωπίζουν προβλήματα σχετικά με το φαγητό του παιδιού. Αυτό συνήθως συμβαίνει γιατί άθελά τους αναπτύσσουν μια κακή συνήθεια γύρω από το φαγητό.

  • Όταν ένα μωρό ξεκινά την στέρεα τροφή τον 5ο-6ο μήνα αυτόματα και ακούσια θα προσπαθήσει να την αποβάλει. Χρειάζεται δηλαδή χρόνος (για άλλα παιδιά περισσότερος και για άλλα λιγότερος) για να ωριμάσει η αντίληψη τους και το κέντρο της όρεξης.
  • Οι περισσότεροι γονείς τότε πανικοβαλλόμαστε ότι το παιδί μας δεν τρώει και έτσι αρχίζουμε να γινόμαστε «οι καραγκιόζηδές» του προκειμένου να φάει όλο το φαγητό του. Το παιδί αντιλαμβάνεται το άγχος μας και τη σημαντικότητα του φαγητού για εμάς και το εκμεταλλεύεται. Έτσι, μας χειρίζεται μέσω του φαγητού για να …. περνάει καλά.

Ωστόσο, αυτό που χρειάζεται είναι να βοηθήσουμε το παιδί να αντιληφθεί το πότε πεινάει και το πότε είναι χορτάτο.

  • Όταν μας ζητάει φαγητό, όταν για παράδειγμα δείχνει το ψυγείο και λέει «μαμ», τότε σημαίνει ότι έχει αναπτύξει αυτή την αίσθηση και άρα μπορεί εκείνο να μας δείξει το πόσο και το πότε πεινάει.
  • Εμείς χρειάζεται να το βοηθήσουμε τηρώντας κάποιους κανόνες γύρω από τη συνήθεια του φαγητού (μπορείς να ανατρέξεις και στο αντίστοιχο άρθρο μου) αλλά ποτέ δεν πρέπει να κυνηγάμε και να πιέζουμε το παιδί για να φάει.
  • Αν φτάνει στο σημείο να κλαίει ή να κάνει εμετό κινδυνεύει να αναπτύξει αποστροφή γύρω από το φαγητό. Θα συνδέσει δηλαδή το φαγητό με κάτι πολύ ψυχοφθόρο. Φυσικά αυτό δεν το θέλουμε.
  • Χρειάζεται λοιπόν πρώτα εσύ να χαλαρώσεις στο θέμα του φαγητού και από τη στιγμή που έχει ελεγχθεί το βάρος του παιδιού σε σχέση με το ύψος και την ηλικία του, άφησέ το να φάει όσο και όταν θέλει χωρίς να το κάνεις θέμα.
  • Προσπάθησε ο τόνος σου όταν αναγγέλλεις την ώρα του φαγητού να είναι ευχάριστος, ήπιος και γλυκός. Αν το παιδί δεν θέλει αν φάει τότε απλά ζήτησέ του να κάτσει να σου κάνει παρέα για δυο λεπτά και ότι μετά μπορεί να σηκωθεί από το τραπέζι.
  • Αν τηρήσεις αυτή τη στάση και το παιδί νιώσει ελευθερία τότε θα αρχίσει να αντιλαμβάνεται το πότε πεινάει και να ζητάει από μόνο του. Προσπάθησε ενδιάμεσα από τα προτεινόμενα γεύματα να μην του δίνεις καθόλου σνακ και να μην τσιμπολογάει τίποτα (ακόμη και οι χυμοί φουσκώνουν και ξεγελούν το κέντρο της όρεξης). Θα περάσουν λίγες μέρες που θα τρώει ελάχιστα, όμως αν μείνεις συνεπής τότε όλα θα πάνε καλά. Εξάλλου προτιμάς αυτό από να αναπτύξει κάποια διατροφική διαταραχή.
Απαντήσεις σε ερωτήσεις γονέων για τα παιδιά 

2. Πότε είναι κατάλληλη ηλικία για τον παιδικό σταθμό;

Απόλυτη απάντηση σε αυτή την ερώτηση δεν υπάρχει καθώς οι ανάγκες της κάθε οικογένειας διαφέρουν. Ωστόσο, στα 2,5 περίπου χρόνια ξεκινά η απεξάρτηση από τη μητέρα και μειώνεται το άγχος του αποχωρισμού.

Επίσης, συνήθως το παιδί σε εκείνη την ηλικία έχει βγάλει την πάνα.
Φυσικά μπορεί να πάει στον παιδικό φορώντας την πάνα, απλά όσο είναι στο σπίτι, θα είσαι εσύ αυτή που θα το βοηθήσει σε αυτή την διαδικασία με μεγαλύτερη συνέπεια.

Ωστόσο κάποια παιδιά είναι έτοιμα και νωρίτερα να ξεκινήσουν βρεφονηπιακό. Είναι δηλαδή περισσότερο ανεξάρτητα από πιο νωρίς. Γενικά, το θέμα του παιδικού δεν χρειάζεται να σε προβληματίζει πολύ γιατί τα παιδιά έχουν κυρίως οφέλη καθώς κοινωνικοποιούνται και περνάνε ευχάριστα το χρόνο τους. Έτσι, σκέψου τι βολεύει εσένα περισσότερο και παρατήρησε τις ανάγκες του παιδιού σου.

Απαντήσεις σε ερωτήσεις γονέων για τα παιδιά 

3. Ο 6χρονος γιος μου όποτε πηγαίνει να επισκεφτεί τον πατέρα του γυρνάει εντελώς διαφορετικός στο σπίτι. Είναι πολύ απαιτητικός, αντιμιλάει και νευριάζει. Έχω καταλάβει ότι ο μπαμπάς του του κάνει όλα τα χατίρια και δεν του λέει σε τίποτα «όχι». Εγώ προσπαθώ να τα κρατήσω τις ισορροπίες και να μην τον κακομαθαίνω. Βλέπω όμως ότι όποτε γυρίζει στο σπίτι μου λέει συνέχεια πόσο καλός είναι ο μπαμπάς του και πόσο θέλει να ξαναπάει στο σπίτι του. Τι να κάνω για να μη με μισεί ο γιος μου;

Το να είσαι γονέας δεν έχει να κάνει με το να κερδίζεις τη συμπάθεια του παιδιού σου, αλλά να του μάθεις τα όρια και να του δείξεις ότι οι πράξεις του έχουν συνέπειες, όπως και στον έξω κόσμο που θα ζήσει αργότερα μόνο του. Τα παιδιά δε νιώθουν ασφάλεια σε ένα περιβάλλον στο οποίο επιτρέπονται τα πάντα. Επίσης, μαθαίνουν ότι μπορούν να έχουν ό,τι θελήσουν ανά πάσα στιγμή και έτσι ό,τι κερδίζουν δεν έχει αξία, παρά μόνο για λίγα δευτερόλεπτα.

Πολλοί ενήλικες με κατάθλιψη, ζούσαν σε ένα τέτοιο περιβάλλον ως παιδιά. Συγχαρητήρια που μένεις σταθερή σ’ αυτή τη στάση για το καλό του παιδιού και δεν υποκύπτεις στις πιέσεις του για να φανείς συμπαθής στα μάτια του. Προτείνω λοιπόν, να συνεχίσεις έτσι και να κάνεις μία σοβαρή συζήτηση με τον πατέρα του παιδιού, αν αυτό είναι εφικτό, εξηγώντας του ότι το παιδί δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στην καθημερινότητα του κάθε φορά που γυρίζει από εκείνον.

Πολλοί πατεράδες, επειδή αποχωρίζονται βίαια τα παιδιά τους μετά το διαζύγιο, προσπαθούν να καλύψουν το κενό με το να προσφέρουν υλικά και αποφεύγοντας να τα κακοκαρδίσουν. Το σίγουρο είναι ότι το παιδί κάποια στιγμή θα εκτιμήσει τη στάση σου και θα κατανοήσει τους λόγους που μπορεί κάποτε να φαινόσουν «η κακιά μαμά».

Περισσότερες ερωτήσεις κι απαντήσεις στη σελ.ii

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΑΝΑΛΥΣΕ ΤΟ

Best of network